تمام رویای کاغذیم
کنار اتش سرد نگاه تو سوخت
و من از قلب خاکستریت
دوستت ندارم را
دست کم گرفته بودم
چقدر فاصله جلوتر از عبور تو
قدم برمیدارد
مرا به حال خود بگذار
که عشق نه زمین میخواهد نه زمینه
هنوز هم نیامدنت را نشنیده میگیرم..........

                                    

من تمام هستي ام را در نبرد با سرنوشت در تهاجم با زمان اتش زدم - کشتم

من بهار عشق را ديدم ولي باور نکردم يک کلام در جزوه هايم هيچ ننوشتم

من ز مقصدها پي مقصود هاي پوچ افتادم تا تمام خوبها رفتندو خوبي ماند در يادم

من به عشق منتظر بودن همه صبرو قرارم رفت

بهارم رفت

عشقم مرد

يارم رفت

 

تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی دلم حیران و سرگردان چشمانی ست رویایی ومن تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت جدا کردم ... نمیدانم چرا رفتی ؟؟؟!! و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید.

 

گفتي که مي آيي
يک روز
با کوپه ي بهار
_که تنها مسافر آن تويي_
اينک سالهاست
کسي
با شاخه ي گل مريم
مغموم، نشسته است
    بر نيمکت ايستگاه انتظار  

مطمئن باش برو

ضربه ات کاري بود

دل من سخت شکست  و چه زشت

به من و سادگي ام خنديدي

به من و عشقي پاک   که پر از ياد تو بود

و به يک قلب يتيم   که خيالم ميگفت: تا ابد مال تو بود

تو برو   برو تا راحت تر  تکه هاي دل خود را آرام

سر هم بند زنم

به قزوينيه مي گن شيرين ترين خاطره زندگيت چيه؟ مي گه يه عروسي رفتيم مردا و پسرها قاطي بودند

* دوست دارم تو سیب باشی و من چاقو پوستتو بکنممممم می دونی چرا؟؟؟ چون چاقو بخواد پوست سیب رو بکنه باید همش دورش بگرده

* دوست دارم تو سیب باشی و من چاقو پوستتو بکنممممم می دونی چرا؟؟؟ چون چاقو بخواد پوست سیب رو بکنه باید همش دورش بگرده